Mifohaza ry fanahiko!

Nifoha ianao izao maraina izao, raha tsy izany dia tsy mamaky ity hafatra ity. 😃

Nifoha ny vatanao. Nefa moa ve ianao koa naka fotoana mba hamoha ny fanahinao?

Mety ho toa sarotra kely izany, saingy tena tsotra ary tokony ho lasa fahazarana ho antsika mihitsy aza. Raha vao mifoha ny vatantsika dia tokony azontsika antoka koa fa mifoha ny fanahintsika!

Fa ny fanahintsika no hiaraka amintsika mandrakizay, fa ny vatantsika kosa ho levona! Fantatrao ve izany? Izany no antony tokony hanomezan-danja ny fanahintsika bebe kokoa noho ny vatantsika. 

Ao amin'ny Salamo dia voasoratra hoe: “Mifohaza, ry voninahitro! (...) hifoha maraina koa aho.” (Salamo 57:8).

Andeha isika hiara-mivavaka:

“Mifohaza, ry fanahiko, mifohaza!

Fanahy Masina ô, mangataka aminao aho: Fohazy ny Fanahiko.

Ny vatako, efa nifoha ihany. Fa ny fanahiko, ianao ihany no tena mahafoha izany.

Eny, aoka hifoha ny fanahiko; mba hahafantarako fa velona aho mba hanohitra ny zana-tsipìkan'ny devoly!

Avelao aho hifoha mba hamaly fitiavana ireo teny mandratra.

Avelao aho hifoha mba hahita ny olona ory, hiantra ary hanampy azy ireo.

Avelao aho hifoha mba hino, tsy ireo lainga izay henoko mitabataba, fa ny marina izay bitsibihinao.

Eny, Fanahy Masina, fohazy ny fanahiko!

Mamela ahy hamakivaky ity andro ity amin'ny fanahy mifoha, na manao ahoana na manao ahoana ny alina.

Fa manan-danja kokoa noho ny vatana mifoha ny fanahy mifoha!

Misaotra Fanahy Masina! Misaotra anao tonga teo amin'ny fiainako!

Amen.”

Fahagagana ianao!