Iainanao ve ny finoanao ?
Ekena tokoa amin’ny maha olombelona ny mangataka tsy tapaka amin’Andriamanitra ny hitahiany antsika sy hanoroany antsika ny lala-marina. Tahaka izay hita ao amin’ny Salamo no vavaka ataontsika :
“Ampahalalao ahy izay lalana tokony halehako,… vonjeo amin'ny fa-havaloko aho;...“ (Salamo 143:9)
Fa inona no hataonao rehefa mamaly anao Andriamanitra ?
Mazava ny ambaran’ny Baiboly mahakasika izany: “Na inona na inona tononinareo amin'ny fivavahana sy angatahinareo, dia minoa fa efa nandray ianareo, dia ho azonareo izany.” (Marka 11:24)
“Rehefa mivavaka ianareo, dia minoa”. Raha mivavaka IANAO, minoa fa homen’Andriamanitra izay vahaolana ilainao amin’ny fiainanao ianao. Ny vahaolana REHETRA! Hatrany hatrany! Ka izay no maha zavadehibe ny finoanao fa efa tanteraka izany, ary ny hihetsehanao sahady mba hitrangany !
Tsy tokony hiandry ilay vahaolana ianao, afaka manomboka dieny izao am-pinoana !
Fantatrao ny antony tokony hanombohanao izany ANIO? Ao amin’ny Baiboly ny valiny : “Koa dia hitanareo fa hamarinina amin'ny asa ny olona, fa tsy amin'ny finoana ihany.” (Jakoba 2:24)
“Tsy nohamarinina tamin'ny asa va Abrahama razantsika tamin'ny nanaterany an'Isaka zanany teo ambonin'ny alitara? Hitanao fa niara-niasa tamin'ny finoana ny asany, ary ny finoana dia notanterahina tamin'ny asa;“ (Jakoba 2:21-22)
Mazava fa ny FINOANA SY ASA dia “tsy misara-dalana”.
Raha “mino sy miasa” isika - dia handray soa avy amin’ny fitahiana miafina!
Faly ery Andriamanitra rehefa mahita anao miantomboka amin’ny finoana! Ary koa, mahazo hery ianao!
“Fa maty ny tena, raha tsy misy fanahy, ary maty toy izany koa ny finoana, raha tsy misy asa.” (Jakoba 2:26)
Handeha hiaina ny finoantsika isika - ka ampitaintsika izany finoana izany amin’ny asa!
Fahagagana ianao!
